Posted on Leave a comment

Herkesin pipisi kendine!

Herkesin pipisi kendine!

Herkesin pipisi kendine!

Nitekim dün Deniz’i arkadaşının evindeki oyun grubuna götürürken kendimi şöyle derken buldum:

– Deniz’ciğim, Selin’in evine gittiğimizde pipimizi kimseye göstermek yok, tamam mı?
– Tamam.

(Neden çoğul konuşuyorsam??)

Bu, yeni çıktı. Pipiyi göstermek yani.

Bundan yaklaşık 6 ay önce başlamıştı bu merak. Ancak o zaman sadece sözle sınırlıydı. Şöyle yazmıştım hatta:

Deniz’in okulunda, daha doğrusu sınıfında, daha da doğrusu sınıfındaki Deniz gibi yaklaşık 4-5 yer cücesinden oluşan “çete”de bir salgın var. Kendilerince kötü ve ayıp niteliğinde olan kelimeleri sürekli söylüyorlar. Ama sürekli. Hiç durmadan. Non-stop.

Şöyle anlatmaya çalışayım: Sürekli kaka-çiş-pipi-popo deyip duruyorlar. Ama SÜREKLİ.

Bu yetmiyor, bir süre sonra bunları cümle içinde kullanmaya başlıyorlar. “Kakayla çiş beraber pipiye gitmişler” gibi mesela. Ya da “popo musun yoksa kaka mı?” şeklinde. Aşırı sinir bozucu.

(Yazının tamamı burada: Kötü söz söyleme sanatı)

İşte şimdi bu olay bir adım öteye taşındı ve birbirlerine göstermeye başladılar.

İlk olarak geçen hafta bizdeki oyun grubunda fark ettim. Deniz’le arkadaşı odalarında oynarken bir baktım ki koşarak salona geldiler, ikisinin de belden aşağısı çıplak. Kıkır kıkır gülüyorlar, yerlere yatıyorlar gülmekten. Bir yandan tepki vermemeye, şaşkınlığımı gizlemeye çalışarak bunları geri kovaladım odaya. Sonra da yanlarına gidip sıkıcı olmamaya ancak dikkatlerini toplamaya çalışarak bir herkesin-özel-yerleri-kendine-aittirnutuğu çektim. Ben konuşurken onlar birbirlerine bakıp gülüyorlardı!

Dünden önceki gün banyodan önce Deniz’in üzerine çıkartırken kendiliğinden bir itirafta bulundu. Kısık sesle, suratında alaycı ve sinsi bir ifadeyle şöyle dedi: “Anneee! Biz okulda birbirimizi pipimizi gösteriyoruz. Ha ha ha ha!”

Deniz’in kendiliğinden gelen bu itirafını fırsat bilerek, ancak “karşı taraf” gibi algılanmamaya da özen göstererek, ağzından daha fazla söz almak için ben de dahil oldum oyuna.

– Öyle mi Deniz’ciğim, kim kim gösteriyorsunuz?
– Ben ve arkadaşlarım.
– Hmm…Komik mi oluyor?
(Burada zorlama bir gülümseme var yüzümde)
– Evet!
(Kikir, kikir…)
– Ah-hah-hah-ha!
(Minik, sahte kahkahalar) Nerede gösteriyorsunuz?
– Böyle gizli bir köşe var, orada oturuyoruz, gösteriyoruz.
– Hmmm…
(İç ses: Öğretmenler nerede ki bu arada?!)
– Ama ben göstermiyorum!
– Öyle mi? Ama gösteriyorum demiştin.
(İç ses: Niye ki bu çark şimdi?)
– Şaka yapmıştım.
– Peki. Onlara da söylüyor musun göstermemelerini?
– Hı hı.
– Aferin sana.
(İç ses: külahıma anlat sen onu!)

Bu konuşmadan akşam Doğan’a bahsettim. Güldü. Hiç oralı olmadı. Ne varmış ki canım, çok normalmiş bu yaşta. Amerika’da yaşıyor olsaymışız, soyunma odalarında çıplak gezecekmiş bu çocuklar.

Daha da şaşırdım. “Bu evde birilerine pipini göstermenin normal olmadığını düşünen bir tek ben mi varım?!” diye isyan etmek istedim Venüslü kaderime.

Ertesi gün, yani dün, Deniz’in okulundaki psikolog yöneticiyi aradım, Özge. Dedim ki “Özge… Lütfen bana bir şey söyle. Bunun normal olduğunu söylersen ses çıkarmayacağım. Ama senden duymaya ihtiyacım var.”

Sizce ne dedi?

“Bu yaşta çok normal Elif”

Sonra uzun uzun anlattı:

Hatırlarsan bundan 6 ay önce sözle başlamıştı bu. Şimdi aksiyona dönüştü. Çok normal. Çocuklar büyüklerin tepki verdikleri, “ayıp buldukları” konuların üzerine gitmekte çok ustalar. Sen bu konularda bilinçli ve soğukkanlı yaklaşmaya çalışsan da, örneğin babaanne/anneannenin bir tepkisi (a-aa, ne ayıp şey, sok bakayım pipini içeriye) ya da sende sezinlediği en ufak bir tereddüt, bir kaşını kaldırma bile onun bunu devam ettirmesi için yeterli sebep. O yüzden sen mümkün olduğunca tepki vermeden özel-yerlerimiz-sadece-bize-aittir yaklaşımını devam ettirmeye çalış.

Dokunmak, mastürbasyon yapmak da söz konusu olabiliyor bu yaşta. Bu, bizim anladığımız mastürbasyondan daha farklı. Parmak emme gibi, rahatladıkları, haz aldıkları bir hissin peşindeler. Çok fazla olmadıkça müdahale etmeye gerek kalmıyor; ancak arttığı durumlarda bir uzmana yönlendirme yapmak gerekebiliyor. Fakat bahsettiğin kadarıyla endişelenecek bir şey yok. Yine de kendi aralarında oynarlarken uzun süre yalnız bırakmayın.

Bu arada okulda nerede “gizli bir yer” var, onu soruşturacağım. Gerekirse yine bir Vücudumuz konusu işleriz sınıfta. Ancak panik olacak bir şey yok.

dedi Özge.

Bu arada Deniz’in “gizli yer” dediği alan anladığım kadarıyla sınıfın bir köşesi. Yani öyle öğretmenlerden kaçıp da bir yere saklandıkları yok. 4-5 yaş hayal gücünü ve abartı oranını da dikkate alarak öğretmenler arkasını döndüğünde birisi pipisini çıkarmıştır, ötekiler de gülmüştür, olayın adı “biz sınıfta birbirimize pipimizi gösteriyoruz” olmuştur diye düşünmeli.

“Pipimizi kimseye göstermiyoruz.”

Daha neler girecek günlük konuşmamıza acaba?..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir